ŞİİR DEFTERİ

MAYIS

Kalp, ömür eşiğini aştı

Ruh, sevip okşadıklarını yedi bitirdi

Sevgi yeni bir kainat buldu kendine

Zaman, daha bir lakayıt.

Mayıs, bir sayılmayan yerinde zamanın

Şiir, hislerin tebessümü bıraktığı yerde

Gülüşlerin kalbe ziyanı dokunur oldu

Gözler, hür bırakıldı artık.

Özgürlüğüm, sanki güneşten değil

Çocuklardan çalmış hüviyetini,

Çocuklar tutsak bırakılmış.

Feda olunmayan ömürleriniz

Surmuş bahçelerin önünde, 

duvarıymış kainatın

Gaileler ve ölümler sevmektenmiş.

Güneş artık verir mi hürriyetimizi?

Gözlerimize kına çalınmış.

25.05.2025

YAZGI

yazgının böylesine yaşanmak yaraşır

kimliği meçhul uğultularının arasında

bir ceset misali yaşlanmak da bu nursuza.

eylemek, sevindirmek, paklamak yaraşırdı

bu büsbütün noksanlığı

daracık gökyüzü

feri gitmiş muhabbetler arasında

iç çektiklerimize yaraştığı kadar aydınlık

gerçeğimize yaraşırdı

kavgalarımıza

gördüklerine gözün

ne yazık ki rab ışığını

insafımıza bırakmış.

27.07.25

KARA ÇOCUK

hücreme açılan gemi, gayesini şaşırmış olmalı

talihlisini gözleyen yurdum yağmuru, adım adım tükeniyordur

seferini bekleyen kara çocuk, gayesini bulmalı

usul usul kurumalı yağmurları

yurdumun

bahçesinde ölüm olmalı.

dökülmüş güvercinim, küllerini bulmalı

uçmalı yurdumdan, yaşlarımı içmeli

kuruyacaktır kanatları, ölecektir sebebimle

yazgısı dertli hayvan

yarimi alıp gitmeli.

şarkısıdır şimdilerde, ölü kuşların

ahıdır nefesinde gezinen.

uslanmalı,

seferini bekleyen kara çocuk

gayesini bulmalı.

12.10.25

SIZIN

darılmaksızın yüce ruhun

düşlerimden gider mi?

yaranmazsa gözlerine

yaşamak gam etmez mi?

ya gülüşlerin yormasa bir gün uykumu

sözlerim incitir mi rabbini?

kararlarım kana bulandı bu gece

ellerim urganım oldu.

serzenişlerin susmasaydı öfkenle bir

arşı bulur muydu günahlarım?

ya hiddeti dinen kaşların

getirir miydi bir mevsim?

yoluna revan olmuştum cennetimin

gündüzün doğdu,

mahşerine düştüm gözlerinin.

08.11.25

YAVRUCAĞIM

mesul değilsin yavrucağım

umut varken koşamamak

yüreğini dağlamasın.

küçük gözlerin kanamasın hasretten

ufalanmasın yaslandığın yamaç,

avuçları yardım dilenenler

arkandan ağlamasın.

o kadar güzeldir ki ummak

sonu gelen bir hasret

rüyalarımdan çıkmasın.

ebediyettir oysaki

gülüşlerin aklımdaki

izin ver,         yıkılsın devran

ki ölümümü,  börtü böcek duymasın

gündüz gece direndik

yok yere yavrucağım,

bitmeyecek bir acziyetin

bıçağına sarıldık.

yeni bir güneşi bekle

gelecekmişçesine yavrucağım

doğmamış umutların

toprağımda yanmasın.

keyfekeder değildir devrilişim,

nasıl ki düşmanım değildiyse hasretin

cennet bahçelerinden, ölüm acısı dilenmekti

son kez yamacıma gelişin.

bakamadan gözlerime

affet beni yavrucağım

ha gelmişim,               bir gitmişim.

01.08.26

ON KURŞUN

pay biçmiyorum olandan bitenden kendime

hisseleri gasp edilmiş bir berduş gibi

hikayeler sığdırıyorum

gözümün seçtiği her bir boşluğa.

takvim aralarından her bir yeni güne

arkalı önlü birer vefat haberi ve

afili birer kış posteri, en cafcaflısından.

ben

küfretmeden duramıyorum

en masumane vedaların ve hatta

göz pınarları kabarmış kadınların

acılarının orta yerine

paslanmış bir ağır söz

kirletilmiş iki parça hayal

son işittiğiniz şeyden beri selamıma dair

epey bir sevimsizim

üstelik bir bayram dahi atlatmamışken üzerinden.

on kurşun çiğnedim ben

vicdanım piç oldu

günahkar ellerim, taş tutmasa bari.

velhasıl dünyanın

şeref artıklarını topladım cebime

yirmi biri gün ettim, sayıyorum.

birden üçe karanlık

gerisi annemin duası.

09.08.26

ZEHİR ZEMBEREK

günlerimi vermeden ellerime

hak ettiğimden bir fazla saydı dertleri,

yahut kollarımdaki dermanı

çöpçatanlara bahşetti

kuruttu vicdanımı derdim

ağlamaksız vuslat ve intiharı öğreten

gözleri olmasaydı annemin.

haktan caydı gözlerim

nefsine düşman, rabbine küskündür

inanır mısınız

zehir zemberek de bir kalbim var

kurusun ellerime değenler derdim

ceset liğmeleri ve kan

görmeseydi gözlerim.

sözleriniz bir beni çiğnedi

düğümledi ciğerlerimi,

kan satan şu mabedin

yansın yıkılsın derdim

vicdanım bilmeseydi

küfür gibi iyilikleri.

içtim günahlarınızdan

dünyanın bütün işkencelerini

tek geceye sığdırdım,

ne iflah olurum ne de

taşabilirim sokaklarınızdan.

hasretim

       utancım

              kinim

                   korkum

                        ve ölümüm

üşüyorum,

kan damlıyor bacaklarımdan.

24.08.26

BUĞULU GÖZLER

cılızdım

              anlamadım

serpildim

gündüz gece

sevildiğime inandım.

gözlerime baktım

yalansızca sevdim.

bileklerimde derman buldum

uzattım ellerimi

          parmaklarımla ben

güneşe dokundum.

kördüm

          gördüğüm yalandı

rüya gördüm

          kördüğüme sarıldım.

buğulu gözlerle ışığını görmeden

güneşe türküler yazdım.

kaldırdım başımı

yıldızlarda eksik var

ağrılı gözlerle ben

kandillerimi saydım.

02.09.26

BİR DİLEK

sahiplen bu yalanlarımı

ve hatta al yanına

sev benim kadar

çünkü günden güne bir o kadar yürümek

ve yere basmasın istiyorum ayaklarım.

bir gariplik var sahiden

aynı kırık taşa, aynı yerde takılmıyorum.

devirdiğim kayıkların akıbetini sormaz oldum

seni aradığım kadar.

küfür kıyametken demir ranzalar

ne kuş lastikleri, ne bir testi benzin

yer etmiyor aklımda

belki de akşamları 

bir masal kazıyorumdur yazgıma

dermanın yazıldığı,

avucumdaki yarayı kaşımak

yahut sevmek bir kadını.

bir kalem 

ve bir dilek çaldım

affet

en azından benim kadar yaşlı bir adamın

ve belki de meczup bir sarhoşun

son arzusunu hiç ettim ben.

21.09.26

BUGÜNÜN MESELESİ

kaybetmediğin bağlar bahçeler

koparmadığın her menekşe ve

tırnaklarınla saymadığın özgür akşamların

cezası olabilir mi

gıyabında şükredilmeyen her sevginin?

yazacaklarım bundan ileridir,

bugünün meselesi

damarlarından taşarcasına ağlayan bir babanın

tahtaları yangın kaçağı evinde

bir çocuğun gülmesidir.

"hatırıma dönmese de devran,

katilleri sevecek kadar haklıyım" demenin nursuzluğu gibi

yüzünü seyre dalmanın utancını ciğerlerime

günden güne çekiyorum.

ne varsa maziden artakalan

ufak bir kıpırtıya ve hatta

çekip gitmek de olsa yalansız bir davaya

değişmek istiyorum.

30.09.26

HAYAT BULACAK

boğum boğum bir gölge, saracak hanemizi

damımızdan yaşlar sızacak

                                       yazık olacak

ömrüne armağan şu biçare omuzlarıma.

kundağımı eskiten her masum çığlığım

derinlerde bir yerde, hayat bulacak.

alev aldı deryanın ortasında

bir kayık            ki sanki endamı

gülüşlerimize şerh düşer gibi

korlar düşürdü satır aralarına.

bir kez olsun dön yüzünü

bu defa, saatleri bükercesine dalayım seyrine

kır saçlı babam gibi son nefesimde

çocuk olacağıma.

hastalıklı bir dudak kıpırtısı

yahut beyazları kan çanağı bir adamın

utanarak yardım dilenmesi

yanmaktan öte en külfetli cezasıydı

şu aciz cehennemin.

garip sancılar gezerken damarlarımda

hep aynı kaset takılıyor

beynimin orta yerinde, aynı yerde.

yüz birinci parça, ilk on beş saniye

bir kız çocuğu

bağırıyor ince ince.

dedim ya

boğum boğum bir gölge

saracak hanemizi

kundağımı eskiten her masum çığlığım

derinlerde bir yerde

hayat bulacak

anne.

04.10.26